Fótamein
Um 85% fótameina nútímafólks
teljast áunnin að mestu. Hér er átt
við allt frá líkþornum til fótskekkju
(t.d. tábergssig, skekkja í hæl/ökkla).
Hvað gerist?
Orsök líkþorna er yfirleitt of þröngir
skór, lág táhetta, saumar og samskeiti,
sem veldur núningi og þrýstingi á
fótinn.
Orsök fótskekkju er gjarnan slæmir skór
(t.d. þröngir, stífir, harðir, þungir,
háir hælar) og miklar stöður/ganga á
hörðu undirlagi. - Ath. Margir staðhæfa að
þeir noti góða skó þó
þeir þjáist stöðugt af fótameinum.
Fólki getur liðið vel í skóm um
tíma þó þeir séu ekki endilega
fótvænir til lengdar. Einfalt ráð er
t.d. að teikna upp útlínur fótar (standandi)
og síðan útlínur skósins til
að úrskurða hvort hann er of þröngur!
Einkenni sem taka þarf mark á eru t.d. aukin/óeðlileg
þreyta í fótum, eymsli/verkir á ofan-
eða neðanverðu tábergssvæði, undir
il, í hæl, ökklum, hnjám eða mjóbaki,
vöðvakrampi í fótlegg. Fótskekkja
getur haft keðjuverkandi áhrif á liðamót
upp stoðkerfið. Mikilvægt er að ráðast
sem allra fyrst að rót meinsemdarinnar. Fæturnir
eiga að bera þig uppi allt lífið!
Fótaaðgerðafræðingur getur metið
hvort eitthvað er að og gert ýmislegt til að
bæta ástandið, gert mikilvægar fyrirbyggjandi
ráðstafanir eða þá vísað
til annars fagfólks. >>
Sjá nánar um táberggsig |
|
|